สรุปสั้น
ไข้หวัดใหญ่และหวัดธรรมดาอาจทำให้ไอ เจ็บคอ มีน้ำมูก หรือมีไข้ได้เหมือนกัน จึงไม่ควรสรุปโรคจากอาการหนึ่งอาการใด ความรุนแรง ระยะเวลาการป่วย อายุ และโรคประจำตัวมีผลต่อการประเมิน

ลักษณะที่ควรสังเกต
จดเวลาที่เริ่มไข้ ระดับไข้ อาการปวดเมื่อย อ่อนเพลีย ไอ หอบ และผู้ใกล้ชิดที่ป่วยร่วมกัน หากอาการเกิดเร็วหรือรุนแรงกว่าปกติ ควรบอกแพทย์ให้ครบ
กลุ่มที่ควรปรึกษาแพทย์เร็ว
เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ ผู้มีโรคเรื้อรัง หรือผู้ที่ภูมิคุ้มกันต่ำ ควรได้รับคำแนะนำเฉพาะเมื่อเริ่มมีอาการทางเดินหายใจและไข้
ลดการแพร่เชื้อ
พักผ่อน ล้างมือ สวมหน้ากากเมื่ออยู่ใกล้ผู้อื่น ไม่ใช้แก้วน้ำหรือช้อนร่วมกัน และหลีกเลี่ยงใกล้ชิดผู้ที่มีความเสี่ยงสูง
อาการฉุกเฉิน
หายใจลำบาก เจ็บหน้าอก ซึมลง ดื่มน้ำไม่ได้ ปากเขียว หรือมีอาการทรุดเร็ว ควรไปฉุกเฉินทันที
แพทย์จะประเมินจากอาการจริงและความเสี่ยงของแต่ละคน ไม่ควรใช้บทความนี้เพื่อวินิจฉัยด้วยตนเอง
คำถามเพิ่มเติมก่อนตัดสินใจ
แยกไข้หวัดใหญ่จากหวัดธรรมดาด้วยตัวเองได้หรือไม่
อาการเริ่มเร็ว ไข้ ปวดเมื่อย และอ่อนเพลียมากพบได้บ่อยในไข้หวัดใหญ่ แต่ยืนยันจากอาการอย่างเดียวไม่ได้เสมอไป ผู้มีความเสี่ยงสูงหรืออาการมากควรรับการประเมิน
ใครควรพบแพทย์เร็วขึ้น
เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ หญิงตั้งครรภ์ ผู้มีโรคเรื้อรัง หรือผู้มีภูมิคุ้มกันต่ำ ควรไม่รอดูอาการนานเมื่อมีไข้และอาการทางเดินหายใจ
อ้างอิง: CDC: เปรียบเทียบอาการหวัดและไข้หวัดใหญ่
คำถามพบบ่อย
ดูจากไข้สูงแยกไข้หวัดใหญ่กับหวัดได้ไหม
ไม่ได้ ไข้หวัดใหญ่มักเริ่มเร็วและมีปวดเมื่อยมากกว่า แต่มีอาการทับซ้อน การตรวจและบริบทการระบาดอาจช่วยเมื่อผลจะเปลี่ยนการรักษา
เมื่อไรควรตรวจเร็ว
เด็กเล็ก ผู้สูงอายุ ผู้ตั้งครรภ์ ผู้มีโรคเรื้อรังหรือภูมิคุ้มกันต่ำ และผู้มีอาการหอบ เจ็บหน้าอก ซึม หรือดื่มไม่ได้ควรขอคำแนะนำเร็ว ยาต้านไวรัสบางกรณีมีประโยชน์เมื่อเริ่มในเวลาที่เหมาะสม
การฉีดวัคซีนช่วยลดความเสี่ยงและความรุนแรง แต่ไม่ทำให้แยกโรคจากอาการได้แน่นอน
แหล่งข้อมูล: CDC—Cold Versus Flu
บทความนี้ให้ข้อมูลทั่วไปเพื่อประกอบการตัดสินใจ ไม่ใช่การวินิจฉัยเฉพาะราย อาการของแต่ละคนต่างกัน ควรให้แพทย์ประเมินก่อนเริ่มการรักษาเสมอ